bazen canım sıkılır sonra nefes alınca geçer

bazen canım sıkılır sonra nefes alınca geçer bugün 13 yaşına bastı!

Vay be neler yazdım şurada. O kadar zaman nasıl geçti…

bazen canım sıkılır sonra nefes alınca geçer bugün 12 yaşına bastı!

Bu sıralar gün içerisinde aydınlanmalar yaşıyorum.

Önce istemsiz saate baktığımda hep anda olduğumu fark ediyorum. 11:11 10:10 20:20 ne zaman baksam böyle.

Ve bir anda aydınlanma geliyor.

Her şey için kendimi suçlamışım. Kendime yük edinmişim yok yere. Hepsini attım tek tek.

Karşımdakini asla tanıyamamışım. İletişim kurduğumu sanarak ilişkiye devam etmişim.

Ne kadar büyük bir yanılgı halbuki. Hiçbir şeyin çözüme ulaşamayacağı bir durum ve hep de öyleymiş. Sağa sola savrula savrula ilerletmiştik, onu mutluluk sanarak…

Ve yine dün bir aydınlanma fark ettim. O kadar iyiyim ki, kendimi hiç bu kadar iyi, özgüvenli mental ve fiziksel olarak sağlıklı hissetmemiştim. Hayatımdan çıkardığım gereksiz her insandan sonra muazzam bir rahatlama hali baş gösterdi. İçim kıpır kıpır her daim. Çalışırken yorulsam da çok mutluyum. Kendimi tüm negatif ve kötülüklerden kurtardığım için kendime teşekkür ediyorum.

İnsan sevdiğine kıyabilir mi?

Yakınını, çok sevdiğin birini toprağa koyunca anlıyorsun kaybetmeyi. Kaybedenler bu hissiyatı çok iyi bilir. İçinde ufak bir yerde kor bir alev yanar, hep aklına gelir çok basit detaylarda.

Ben seni istediğim için kaybettim. İçimde her daim yanan bir korla…

Bu ateş bir zamandan sonra sönecek biliyorum. Fakat hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Dönülmez bir yolculuk. Ölüm gibi.

Benim mutlu olmamı istemedin. Ortada hiçbir şey yokken üstelik.

Ruhsal sıkıntısı olanlar böyledir. Nankördür. Birbirini çekemez. Kendi mutsuzken herkesin öyle olmasını ister.

Ben yine de bir şey demedim.

Kırıldım sadece.

Biz mutlu olamadık fakat sen söyledin diye değil. Birbirimiz için sadece bir basamaktık ve olmadı.

Umarım ikiniz ve ‘hayatlarınızda ki hepiniz’ kendi dünyalarınız da mutlu olursunuz.

Yeter ki benden uzak olun. Umarım uzakta olur ve beni uzaktan izlemeyi de bırakırsınız.

‪Yıllardır bu anı bekliyorum. Mezun olmama çok az kalmış. Tezimi ve projelerimi bitirmişim. Önsöz yazıyorum, üstelik tüm kalbimle sana teşekkür ediyorum. Ve tüm dosyaları mail atıyorum. Kısmen mezunum.
Çok değil 5 dk sonra neler yaşıyorum.Ben neyin peşindeyim. Sen neyin peşindesin!

‪1 ay sonra resmen mezunum. İnek öğrenci olmayı okumayan bilemez, anlayamaz da. Ben bu kadar şeyin arasında bu küçük ama önemli ayrıntıyı kaçırmışım. Bu da benim ayıbım olsun. ‬

‪6 yıllık bir aradan sonra daha gelişmiş bir beyin ile okumak ise çok farklıymış. Az sayıda insanın götünün yiyebileceği stratejik ve emin adımlar attığım için kendimi tebrik ediyorum. Bu kadar zorluğun içerisinde mental olarak beni zorlamasaydın çok daha başarılı olabilirdim.

‪Tezimin son anını maalesef unutamayacağım. Fakat karma hepimize gerekeni yapacaktır. Seni affediyorum. ‬

Sevdiğim adam değilmiş. Ben bunu nasıl görememişim yıllarca… çok garip değil mi. Ayrıldıktan sonra gerçek karakterini analiz edebilmek.